Oorlogsjaren op de Miedleane (deel III slot)
Jelle Feenstra heeft een verhaal geschreven over de oorlogsjaren op de Miedleane, in de volksmond bekend als de ‘Boomsma’s’ Mieden. Dit is het vervolg op deel II van Jelle zijn verhaal. Twee mannen sprongen aan de kant van Wier uit de praam en de beide anderen aan de Berlikumer kant. In alle verwarring was de praam niet vastgemaakt en dreef intussen weer naar de andere kant. Gijsbert Boomsma is toen uit de boot in het water gestapt hoewel hij niet kon zwemmen. De overkant was daar minder diep en hij heeft zich toe tussen het riet schuil gehouden. De Duitsers waren intussen ook aan de waterkant verschenen na de nodige problemen met mijn grootvader die tijd had geprobeerd te rekken. Toen hij in de gaten kreeg dat de praam terugdreef kon hij zogenaamd zijn klompen niet meer vinden. De Duitsers schenen met hun zaklantarens naar de overkant van het Ald Meer maar konden niemand ontdekken. Gijsbert Boomsma hield zich schuil onder water aan de kant tussen het riet. Hij besefte heel goed dat toen de Duitsers hun zaklantaarns uit deden zij die hierna waarschijnlijk opnieuw aan zouden doen en bleef daarom onder water. Uiteraard gingen de lantaarns hierna weer aan maar er was niemand te zien. Nadat zij de lantaarns opnieuw hadden uitgedaan klauterde hij aan land en verdween tussen de tabaksplanten. Maar doordat hij doorweekt was hoorden de Duitsers hem lopen en hebben toen in het wilde weg geschoten zonder hem echter te raken. In die tijd werd er veel tabak verbouwd en dat was aan de overkant van het Ald Meer ook het geval. Na de Tweede Wereldoorlog is de tabaksteelt geheel uit Nederland verdwenen. Gijsbert Boomsma was een verstokt roker en ook hij maakte veel gebruik van het papier van de psalmboeken ter vervanging van vloei. Dat dit ongezond was door de giftige drukinkt hoeft geen betoog. August Seidel die al de tegenwerking meer dan beu en uiterst verbolgen was over het feit dat zij opnieuw niemand hadden opgepakt heeft mijn grootvader, Dirk Boomsma, toen in elkaar geslagen met de kolf van een geweer en voor dood achtergelaten. Hij is echter hersteld van zijn verwondingen. De Duitsers bleken ook op de hoogte te zijn van de schuilplaats die op de zolder was gemaakt maar troffen hier uiteraard niemand meer aan. Wieger Terpstra die niet mee in de boot gevlucht was, hield zich voor het huis verborgen. Omdat de Duitsers er vanuit gingen dat iedereen in de boot was gevlucht hebben zij daar niet gezocht. Wel werden de beide jongste zonen Johannes en Tjeerd, die toen respectievelijk 8 en 6 jaar zullen zijn geweest, ondervraagd of er soms mannen op de zolder sliepen maar die hebben niets losgelaten hoewel aan de hand van het aanwezige beddengoed het toch wel duidelijk moet zijn geweest dat dit het geval was. Bij de volgende razzia’s vertrokken zij dan naar het huis van Jan en Attje Heeringa. Bij een volgende razzia kregen de Duitsers twee mannen in het oog die werkzaam […]
Oorlogsjaren op de Miedleane (deel II)
Jelle Feenstra heeft een verhaal geschreven over de oorlogsjaren op de Miedleane, in de volksmond bekend als de ‘Boomsma’s’ Mieden. Dit is het vervolg op deel I van Jelle zijn verhaal. Waren het in de begin jaren alleen de Joden die onder doken later kwamen daar steeds vaker mannen tussen de 18 en 40 jaar bij die opgeroepen waren voor de Arbeitseinsatz (dwangarbeid) in Duitsland. Die waren nodig omdat de Duitse mannen aan het front vochten. Velen van hen weigerden dit en doken onder. Verder waren er nog veel onderduikers die deel hadden genomen aan de April-Mei stakingen en aan de spoorwegstaking eind september 1944. Het geschatte aantal onderduikers moet eind 1944 ongeveer 350.000 zijn geweest. Ook bij Dirk en Tjerkje Boomsma vonden steeds meer onderduikers onderdak. Het huis lag afgelegen aan het Ald Meer en de Duitsers moesten eerst ongeveer drie honderd meter over de kale landweg gaan om de woning te bereiken. Het was een ideale plek voor onderduikers. Naast hun eigen zoon Gijsbert Boomsma waren dat Wieger Terpstra, Jan Boomsma, Geert Leemburg, Johannes Boersma en Marten Reitsma. Wieger Terpstra was een zoon van Willem en Annigje Terpstra en dus een neef evenals Jan Boomsma, een zoon van Willen en Japke Boomsma. Geert Leemburg was afkomstig uit Beetgum. Marten Reitsma kwam uit Wier en Johannes Boersma uit Berlikum. Wieger Terpstra verbleef overigens niet permanent bij mijn grootouders maar wanneer er weer razzia’s dreigden plaats te vinden, dook hij daar onder. Wieger was als oudste zoon opgeroepen voor de “Arbeitseinsatz”. Geert Leemburg, Johannes Boersma en Marten Reitsma kwamen weer op een heel andere manier bij mijn grootouders terecht. In die tijd, en ook later nog, stonden er een aantal schuilhutten op het land. Het waren vaak kleine hutten van hout of in een enkel geval van steen die gebruikt werden om te schuilen tegen de regen wanneer men op het land werkzaam was. Het was mijn grootvader wel eens opgevallen dat hij meende stemmen te horen uit een van deze hutten aan de overkant van het “Ald Meer” maar had daar verder weinig aandacht aan geschonken. Op een dag werd er echter nogal luidruchtig gesproken en kreeg hij het idee dat er onderling ook sprake van irritatie was. Waarschijnlijk hebben zij zich niet gerealiseerd dat hun stemmen over het water veel verder hoorbaar waren dan over land maar het was op afstand duidelijk hoorbaar. Dirk Boomsma is toen met zijn praam, veel vervoer vond immers over water plaats in die dagen, naar de hut gegaan en kwam al gauw achter de oorzaak van hun irritatie. Door de regenval was er geen droge plek meer in de hut te vinden en was als schuilplaats ongeschikt geworden. Hij heeft de drie mannen toen mee naar huis genomen en daar ondergebracht.Ook Dr. Stevens, die als assistent bij Gramsbergen aanwezig was, bleef regelmatig overnachten om uit handen van de Duitsers te blijven. Aan aardappelen en groente hadden zij geen gebrek maar om te voorzien in de behoefte aan vlees hield mijn grootvader, […]
Oorlogsjaren op de Miedleane (deel I)
Wanneer in de nacht van 15 mei 1940 Nederland capituleert, stelt de Duitse bezetter een eigen bestuur in met Arthur Seyss-Inquart als rijkscommissaris. Hij werd op 29 mei 1940 geïnstalleerd. Zeker in de beginperiode was dit een burgerlijk bestuur en geen militair bestuur. Hitler had hiervoor om ideologische redenen gekozen. Hij vond dat Nederland een broedervolk was en dus voor het Nationaal Socialisme moest worden gewonnen. Ook economische motieven speelden een rol en veel directies van grote bedrijven waren in die periode de Duitsers ter wille. Voor veel bedrijven was dit uitermate rendabel en ook het midden- en kleinbedrijf profiteerde van de opleving. Dit veranderde al spoedig in 1941 toen duidelijk werd dat de oorlog wel eens langer kon duren dan verwacht. De situatie werd al spoedig grimmiger, vooral na de februari staking. Uiteraard ging de bezetting ook niet aan Minnertsga en daarmee aan de Miedleane voorbij. August Seidel was verantwoordelijk voor de gang van zaken en had de leiding. Veelal werd hij vergezeld door een jonge soldaat afkomstig uit Würzburg en een tweetal Nederlandse SS-militairen die uit Limburg kwamen. De totale eenheid bestond uit ongeveer dertien soldaten. Eind 1942 beginnen de Duitsers op steeds grotere schaal goederen te vorderen. Complete gebouwen, auto’s, rijwielen, radiotoestellen, koper en zelfs paarden werden ingenomen door de Duitsers. Dokter Gramsbergen had zijn auto verborgen onder het hooi in het lytshûs van de boerderij op Miedleane nummer 8 omdat de Duitsers deze anders in zouden vorderen. Deze boerderij was in het bezit van Gijsbert Tjeerds Boomsma die in 1942 kwam te overlijden. De schuur is dan al afgebroken en van de woning is een dubbele woning gemaakt met de huisnummers 8 en 10a. Wanneer de Duitsers de auto vinden, een DKW, blijkt dat de wielen er zijn afgehaald en de motor is eveneens gedemonteerd. De wielen waren bij dokter Gramsbergen in de zandbak verborgen en de motor lag onder een grote stapel turf op de zolder van Gerrit Boomsma op Miedleane 25. Deze boerderij stond aan het eind van de Miedleane aan de rand van het Ald Meer (Oude Meer) en staat daar nog steeds. De Duitsers waren uiteraard uiterst verbolgen over het feit dat de auto onbruikbaar was. Wanneer de Duitsers een aantal malen bij Gerrit Boomsma binnenvallen besteden zij geen aandacht aan de stapel turf maar bij een latere razzia besluiten zij dat ze de stapel turf alsnog willen onderzoeken. Gerrit Boomsma, die zich realiseerde in welk gevaar hij verkeerde, verbleekte niet maar ging op zijn knieën voor de stapel turf liggen en riep tegen zijn arbeider Tjeerd Vrieswijk: “Kom litte we se efkes helpe”. De Duitsers waren volkomen uit het veld geslagen door deze medewerking en vonden het toen niet meer nodig om nog verder te zoeken. Ook hadden August Seidel en zijn soldaten regelmatig de gewoonte om op Miedleane 25 te verschijnen en dan de fietstassen met appels te vullen uit het hof achter de boerderij. Toen zij op een dag weer op hun fietsen in aantocht waren was voor […]
Foto’s Janna van Dijk (II)
In het vorige bericht staan enkele foto’s uit de nalatenschap van Janne van Dijk. Maar deze ontbrak nog omdat ik hier nog geen namen bij kon vinden. Maar dat is volgens mij nu ook gelukt. De foto vertoond forse gebruikssporen. Er missen hoekjes uit de kartonnen kaart waar de foto op geplakt is en het beeld is bijna verdwenen in de nevelen van de tijd. Kennelijk heeft men de foto vaak in handen gehad en is door vele zonlicht het beeld verbleekt. Wie staan er op de foto? Gelet op de ouderdom van de foto is het vrijwel ondenkbaar dat Janne hier zelf op staat. Is dan misschien haar moeder één van de twee dochters op de foto of is de jongen in het midden de vader van Janne? Door de familiegegevens bij elkaar te zoeken, kom ik tot de conclusie dat dit de pake en beppe van Janne haar vaderskant moeten zijn. De personen op de foto passen niet binnen de gezinssamenstelling van de pake en beppe van moederkant, maar wel aan vaderskant. Op de foto zitten in het midden Reinder van Dijk, geboren op 2 juli 1864 in Ferwerd. Naast hem zit zijn vrouw Renske Sjoerds Hijma die geboren is op 19 november 1863 in Marrum. Links staat dochter Cornelia, geboren op 4 juli 1890 in Ferwerd. Rechts staat dochter Gaatske, geboren op 20 april 1894 in Ferwerd en in het midden achter het tafeltje staat Jan, de vader van Janna, geboren op 11 april 1899 in Vrouwenparochie. Als 20-jarige zit de vader van Janna bij de Nationale Militie en is gelegerd in Leiden of in de directe omgeving. Van hem zijn twee prentbriefkaarten bewaard gebleven die hij naar het thuisfront stuurde. Op één van de kaarten staat op de achterkant: ‘Aan mej. G. van Dijk’. Dat moet dus Jan zijn zuster Gaatske zijn die in 1918 bij Jan Bekius in Minnertsga inwonend was. Op de andere kaart is de aanhef: ‘Lieve M en Z’. Hier bedoelde hij waarschijnlijk zijn moeder mee en zussen. De kaart is gericht aan: ‘Aan de wed. R. van Dijk, Minnertsga’. De voornaam van Jan zijn vader begint inderdaad met een R. Wat dus aan gegevens voor handen ligt, kan worden vastgesteld dat deze van de juiste namen is voorzien.
Foto’s Janna van Dijk
In het vorige bericht had ik al aangekondigd om foto’s uit de nalatenschap van Janna van Dijk te plaatsen. Namen bij de foto ontbreken, maar met de aanwijzingen van Betty Groeneveld en eigen familieonderzoek, zijn de foto’s nu zoveel als mogelijk van namen voorzien. Deze foto’s staan nu ook in de beeldbank. Op deze foto staat de jonge Janna (1927-2014) met haar moeder Maria Iedema (1899-1957) en haar vader Jan (1899-1971). Wie de oude dame in het midden is, is niet bekend maar het zou de Janna haar beppe Janna – van moederskant – kunnen zijn. De foto is waarschijnlijk gemaakt tijdens een dorps- of schoolfeest. Rechts op de foto is nog net de toren van de Meinardskerk te zien. De foto op het stuk weiland dat later ‘it griedsje’ werd genoemd. Dit is waarschijnlijk de babyfoto van Janna. Janna woonde met haar ouders aan de Tsjillen. Zo te zien is de foto gemaakt in de steeg tussen de nummers 4 en 6. Op deze foto is zij iets ouder en er vanuit te gaan dat dit Janna ook is. Aan het gezichtje en de beentjes te vergelijken met de eerste foto en de volgende foto, dan kan het haast niet anders. Janna zit hier achterop de wagen met dezelfde muts op als op de eerste foto en de foto hierna. Rechts staat haar vader Jan. Wie de anderen zijn is mij nog niet bekend. Hier staat zij mooi alleen op de foto. De eerste foto, de vorige en deze foto zijn waarschijnlijk gemaakt tijdens hetzelfde dorps- of schoolfeest. De namen van deze dames zijn mij volledig onbekend hoewel ik wel bekende gezichten zie. Wie herkend deze dames die hier voor de timmerwinkel op de Meinardswei lopen? Dit is Jan van Dijk. Op de achtergrond het gebouw van de Vrij Evangelische Gemeente en de kapsalon van Nijholt. De foto is gemaakt toen de dorpsvaart net gedempt was. Er zijn nog twee prentbriefkaarten uit 1918 die de vader van Janna naar het thuisfront heeft gestuurd toen hij bij de militie zat. Maar die zal ik in een volgend bericht plaatsen.
Janna van Dijk ‘fjlocht wer troch de buorren’
Deze kopregel stond op 20 december 1967 boven het artikel in de Leeuwarder Courant over het welfare-werk van Janne van Dijk. Maar Janne van Dijk is op 26 september 2014 op 87-jarige leeftijd overleden. Van Betty Groeneveld kreeg ik onlangs enkele oude foto’s uit de nalatenschap van Janna; zonder namen er bij maar wel met een paar aanwijzingen van Betty. Die aanwijzingen hebben mij geholpen om de foto’s van namen te voorzien, waardoor de foto’s meer historische waarde hebben gekregen. Wie was Janne van Dijk? Janne van Dijk is geboren op 17 januari 1927 en naar ik aanneem in Minnertsga, maar daar ben ik niet zeker van. Zij was een dochter van Jan van Dijk (1899-1971) en Maria Iedema 1899-1957). Haar vader Jan is geboren in Vrouwenparochie en haar moeder in Berlikum. Om een goed beeld van deze vrouw te krijgen heb ik onderstaand artikel uit de Leeuwarder Courant overgenomen. Janne was welfare-werkster bij het Rode Kruis en ging bij patiënten langs in Minnertsga die langdurig ziek waren en wat knutselwerk van haar kregen om voor wat afleiding te zorgen. In 1966, toen ik zelf een week of zes ziek ben geweest, kwam zij ook bij ons thuis over de vloer. Ik mij toen vermaakt met het plakken van kleine mozaïeksteentjes en het maken van een pitrietmandje kan ik mij nog herinneren. Janna van Dijk ‘fjlocht wer troch de buorren’ Welfare-werkster in Minnertsga “Mensenkennis is het belangrijkste voor een welfarewerkster. En liefde voor het vak natuurlijk. Ik zag er eerst wel tegenaan maar nu kan ik het werk niet meer missen. Doel van het werk is de patiënten afleiding te geven, hen losmaken van de zorgen over hun ziekte. Maar het fijne is ook dat het omgaan met die patiënten jezelf rustiger maakt, je leert jezelf en de anderen beter kennen. Maar je raak op een gegeven moment zo verstikt in het werk dat je moet oppassen niet de grond on der je voeten te verliezen”. Mej. Janna van Dijk uit de Tsjillen in Minnertsga weet waar ze over spreekt: vanaf 1962 af gaat ze bij ernstige patiënten in het dorp langs om het ziek-zijn zo onbezorgd mogelijk te laten verlopen. Reumapatiënten, chronische zieken verlamden, kortom iedereen in Minnertsga die voor langere tijd aan het bed gekluisterd is of de woning niet meer mag verlaten, kan een beroep doen op haar. Ook bejaarden, die het grootste gedeelte van de dag achter de ramen van hun woning slijten om de bakker en de melkboer, vier keer daags de schoolkinderen en de trekkerrijdende landbouwers, langs te zien komen, kunnen bij haar aankloppen. Gewapend met pitriet, houtsnijwerk, touw of borduurwerk komt ze dan een bezoek brengen om de smaak en de capaciteit van de kandidaat af te tasten. “De een ligt pitriet heel goed, de andere wil niets anders dan touwvlechten en een derde werpt zich aan het borduren. Als welfare-werkster van het Roode Kruis moet je het ieder naar de zin maken, anders heeft het werk en voor de patiënt en voor […]
Schat aan oude documenten en foto’s in bewaring
Zaterdag 14 maart was het Bildts Dokumintasysintrum “Op ‘e strún” in de Boppeslach in Minnertsga. De vrijwilligers van het Dokumintasysintrum hebben een goede start gemaakt met het jubileumjaar door persoonlijk de dorpen in de gemeente te bezoeken met hun mobile expositie van oud foto’s, films, documenten en voorwerpen. Na de succesvolle “Op ‘e strún” in Nij Altoenae, St. Jacobiparochie en de Westhoek, was het afgelopen zaterdagmiddag de beurt aan Minnertsga. Het was gezellig druk in de Boppeslach en veel bezoekers spraken hun waardering uit over de expositie en de wijze waarop het Bildts Dokumintasysintrum zich inzet voor het bewaren van al dat oude materiaal. Op de expositie was ook gelegenheid om documenten en foto’s in te laten scannen. Vaak willen mensen hun kostbare familie documenten en foto’s nog in eigen bezit houden, maar door deze te laten scannen wordt er wel een digitale kopie bij het Bildts dokumintasysintrum bewaard gebleven die ook door anderen belangstellenden kunnen worden bekeken. Net zoals in de andere drie dorpen, is er ook in Minnertsga van veel materiaal een digitale kopie gemaakt. Maar er is ook een schat aan origineel materiaal in bewaring gegeven. Zo is het archief van het gelegenheidskoor De Fryske Stimmen in bewaring gegeven. De Fryske Stimmen waren actief in de jaren ’50 – 60 van de vorige eeuw en hebben veel optredens verzorgd in het land voor de NCRV. Maar er kwam ook aanvullende informatie over de Minnertsgaaster houtsnij- kunstenaar en garagehouder Siebe Bergsma (1878-1954) voor het licht. Hij kreeg ooit van koningin Wilhelmina 25 gulden als stimuleringsprijs voor zijn werk. In de kerk van Minnertsga en Menaldum hangt nog houtsnijwerk van zijn hand. Verder is het fotoalbum van het afscheid van gymnastiekleraar Jaap Keizer aangeboden om de foto’s in te scannen. Jaap Keizer nam in 1982 afscheid van de Minnertsgaaster gymnastiekvereniging Sport Maakt Sterk. Heel bijzonder waren de twee kleine foto’s van het woonhuis op ‘de bult’ aan de Hoarnestreek 7, waar vroeger onder andere de families Nammensma en De Roos hebben gewoond. Op de ene foto staat de woning met daaraan vast een kleine stal voor bijvoorbeeld een koe en een geit en op de andere foto is die stal groter gemaakt en heeft de woning de omvang zoals die nu nog is. En zo zijn er nog veel meer bijzonder foto’s ingebracht. Er waren ook enkele bezoekers die voorwerpen hadden meegenomen. Zo kwam iemand met een prachtige aquarel van Minnertsga in een winterlandschap dat in 1944 is geschilderd door waarschijnlijk een onderduiker. Ook is er eremetaal met bijbehorende documenten van soldaat Van Dijk uit de Eerste Wereldoorlog ingebracht. Een andere bezoeker liet twee holle houten voorwerpen zien in de vorm van een torenklok. Binnenin stond in spiegelbeeld R. T. de Groot Minnertsga. Dit bleken botervormen te zijn waar boterklokken mee werden gemaakt. Die boterklokken werden gemaakt op de boerderij Groot Hermana waar Roelof Thomas de Groot (1830-1910) boer was. Deze voorwerpen zijn door de fotograaf van het Bildts dokumintasysintrum gefotografeerd. Al dit mooie Minnertsgaaster erfgoed wordt door […]
Foto’s familie Posthumus (III)
Van Age Posthumus, kleinkind van Age Posthumus en Klaske Buwalda, kreeg ik deze week weer een paar foto’s toegestuurd. Een mooie zwart-wit foto van ‘mem’ Klaske en haar beide zonen. Age (1878) en Klaske (1879) Posthumus – Buwalda zijn op 13 mei 1905 in de gemeente Barradeel in het huwelijk getreden. Het echtpaar kreeg drie kinderen: Jacob, Jeltje en Jelte. Het gezin heeft gewoond in de woning aan de Smelle leane 1, een zijpad van de Hoarnestreek. De schuur bij de woning is door hun zonen aangebouwd. Op de zwart-wit foto staan de beide zonen met hun moeder Klaske achter de woning waar een stal was voor een paar stuks vee. Age kan zich herinneren dat de woning wat een vreemde indeling had. Een gang in het midden en aan weerszijden een woonruimte. De woning is later bewoond geweest door de ouders van Age. Dit is ook het geboortehuis van Age. Na het overlijden van de vader van Age in 1958, is de woning verkocht aan Jelte Visser die later de woning heeft afgebroken en er een nieuwe woning heeft gebouwd.
Vroegere bewoners Minnertsga; hét digitale monument
Langzaam maar zeker worden steeds meer familiegegevens aan de database van de Vroegere bewoners Minnertsga toegevoegd. De teller loopt op naar de 2000 personen. Ook komen er steeds meer foto’s in te staan. Dit weekend zijn er veel gegevens van de familie Vrieswijk en enkele aanverwanten toegevoegd. De website met deze familiegegevens wordt regelmatig bekeken. En daar ben ik blij om, want dat was ook mijn bedoeling. Een digitaal monument voor de vroegere bewoners van Minnertsga. Zo kunnen nakomelingen kennis nemen van hun vroegere familieleden en foto’s bekijken. Regelmatig ontvang ik reacties met vragen, maar er worden mij ook foto’s toegestuurd. Vorige week kreeg ik van Eelco Smidt een foto van Pier en Marijke Dijkstra met hun kinderen. De foto is gemaakt toen dochter Susanne (1934) trouwde met Ype Terpstra. De foto is gemaakt in januari 1955 voor het oude gemeentehuis in Sexbierum. De andere kinderen zijn Tieteke (1947) en Jan ( 1949). Deze foto krijgt ook een plaats in de database. Als er lezers zijn die foto’s hebben van vroegere bewoners van Minnertsga dan zou ik graag een scan of een kopie willen ontvangen. Want met uw hulp wordt het digitale monument alleen maar mooier en completer. U kunt uw gescande foto’s eenvoudig via het contactformulier meesturen. Ze komen dan automatisch bij mij in de mailbox terecht. Ik probeer de foto’s en de familiegegevens zo spoedig mogelijk in de database te zetten. En in verband met de privacy worden van nog levende personen alleen de naam en geboortejaar vermeld en verder geen detailinformatie.
Bildts Dokumintaasysintrum bestaat 25 jaar
Dit jaar bestaat het Bildts Dokumintaasysintrum (BDS) 25 jaar en dat laten de mensen van het BDS niet ongemerkt voorbij gaan. Het BDS gaat dit voorjaar Op ‘e strún langs de dorpen in de gemeente Het Bildt. Het BDS wil laten zien wat er in de loop van 25 jaar allemaal aan foto’s, documenten en voorwerpen is ingebracht door de bewoners uit de gemeente Het Bildt en natuurlijk ook door mensen van buiten de gemeentegrens. Want ook buiten de gemeentegrens is nog veel Bildts-materiaal te vinden. Kort na de oprichting van het BDS in 1990 werd een ‘afdeling’ in Minnertsga opgericht in de toenmalige bibliotheek. Minnertsgaasters voelden zich toen nog niet zo verknocht aan de gemeente Het Bildt en daarom werden ook niet veel foto’s en documenten bij het BDS in bewaring gebracht. Dat veranderde door een paar zeer actieve Minnertsgaasters die het belang er van in zagen om oude foto’s en documenten zorgvuldig voor onze nakomelingen te bewaren. In die 25 jaar is er door veel Minnertsgaaster materiaal ingeleverd dat nu goed wordt bewaard en te bekijken is in de bibliotheek in St. Annaparochie en op de website van het BDS. Nadat de bibliotheek in Minnertsga is opgeheven, is alles met betrekking tot Minnertsga overgebracht naar de bibliotheek in St. Annaparochie. Namens Minnertsga zitten Aalzen de Haan en Gerrit Bouma ‘as hoerders fan it Minnertsgeaster erfguod’ in de commissie van het BDS. Het BDS komt zaterdag 14 maart a.s. naar Minnertsga in de Boppeslach. Daar wordt dan een expositie ingericht van bewaard gebleven materiaal uit Minnertsga en op een groot projectiescherm zullen oude filmfragmenten te zien zijn. Op ‘e stún betekent ook dat het BDS nog op zoek is naar oude foto’s en documenten uit het dorp. Dus is het die zaterdagmiddag een mooi moment om foto’s en dergelijke mee te nemen. Als u ze in bewaring wilt geven dan nemen de mensen van de commissie ze graag in ontvangst, maar u kunt ook uw foto’s direct in laten scannen zodat u de foto’s direct weer mee naar huis kan nemen. Het BDS beschikt dan over digitale kopie die ook zorgvuldig blijft bewaard en te zien is op de website van het BDS. Zo kunnen ook andere mensen meegenieten van als die oude foto’s. U bent van harte welkom op zaterdag 14 maart a.s. maar u bent ook altijd iedere woensdag welkom in de bibliotheek in St. Annaparochie want dan zitten daar mensen van het BDS die u graag te woord staan.