Bakker Berend de Vries (1878 – 1953)
Op een bijzondere manier kreeg ik onlangs twee foto’s toegestuurd waarop een jongeman staat. Op de ene foto staat hij met een transsportfiets voor een winkel. Voorop de fiets heeft hij een houten bak die op de andere foto nog beter is te zien. Ik kreeg bij de foto’s de mededeling dat de foto’s in Minnertsga zijn gemaakt. Maar wie is die jongen? Daarom heb ik de inzender van de foto’s gevraagd of er ook een naam van deze jongeman bekend is. Ik kreeg bericht terug; het was ene Willem de Vries. Dat is voorlopig het enige waar ik het mee moest doen. Op de ene foto is goed te zien dat de jongeman de winkel van Van Dijk’s Bazar voorbij rijdt. De stoeppalen zijn nog net te zien. Rechts op de foto staat de muziektent. De locatie waar de foto is gemaakt, zet mij op het spoor van bakker Berend de Vries. Het pand achter het rechter schouder van de jongeman is de bakkerij en winkel van De Vries. Willem zou dan een zoon van de bakker kunnen zijn. Tot zover mijn eerste redenatie. Van bakker De Vries is mij nog niet veel bekend. Wat ik wel weet is dat Berend de Vries op 1 september 1927 de bakkerij heeft overgenomen van bakker Klaas van Zanen. In de Leeuwarder courant is te lezen: ‘De ongetekeekende bedankt bij deze vriendelijk voor het genoten vertrouwen hem ruim 22 jaar geschonken en beveelt zijn opvolger minzaam aan. Minnertsga, 1 september 1927, K. van Zanen. Verwijzend naar bovenstaande bericht ondergeteekende, dat hij de Brood-, Koek- en Banketbakkerij van den heer Van Zanen te Minnertsga heeft overgenomen en zich als zodanig in uw aller gunst aanbeveelt. Minnertsga, september 1927. B. de Vries’. Dat is het en meer weet ik niet. Met wie was Berend getrouwd, hoeveel kinderen had hij, hoelang is hij bakker geweest in Minnertsga en waar kwam Berend de Vries vandaan? Was hij een Minnertsgaaster? Op deze en nog meer vragen probeer ik een antwoord te zoeken. Na enig zoekwerk stuit ik in de openbare registers op een huwelijk tussen Berend de Vries en Tjalletje Hannema. Zou dit de Berend zijn waarnaar ik op zoek ben? Het huwelijk is op 10 mei 1911 gesloten in de vroegere gemeente Wonseradeel. In de akte staat dat Berend de Vries 32 jaar is en geboren is in Beets en bakker is van beroep. Dat zou dus de Berend kunnen zijn waar ik naar op zoek ben, maar dan is hij op het moment dat hij de bakkerij overneemt van K. van Zanen in Minnertsga, ongeveer 48 jaar. Dat klinkt wat ongeloofwaardig, maar . . . . het is mogelijk. Bij het lezen van de namen van de ouders van Tjalletje: dochter van Pier Hannema en Ruurdtje Tilstra, begint mij wat te dagen. De combinatie B. de Vries, T. de Vries-Hannema en de voornaam Ruurdtje komt mij bekend voor. Volgens mij heb ik nog een foto van een oude grafsteen op het kerkhof van Minnertsga waar […]
Jaap Keizer neemt na 36 jaar afscheid gym S.M.S.
Jaap Keizer is 36 jaar dé gymnastiekleraar geweest van de gymnastiekvereniging Sport Maakt Sterk (S.M.S.). Hij werd door zijn vrouw geassisteerd die les gaf in de ritmische oefeningen. Jaap Keizer heeft in mei 1982 afscheid genomen van S.M.S. Hij werd later opgevolgd door Hette Madhuizen. Onlangs kreeg ik van Hette een fotoalbum met foto’s van de afscheidsreceptie van Jaap Keizer en zijn vrouw. De foto’s zijn nu gescand en zijn via de beeldbank te bekijken. Hieronder staat een verslag uit de Bildtse Post van de laatste uitvoering die Keizer gaf. Vrijdag 26 maart 1982. ’s Avonds om half acht, hield gymnastiekvereniging S.M.S. uit minnertsga haar jaarlijkse uitvoering. Voor het eerst in het 36-jarige bestaan niet buiten op het sportveld. Maar binnen in de Boppeslach. De leiding lag in de vertrouwde handen van de heer Jaap Keizer uit St. Annaparochie en zijn vrouw, die het ritmische gedeelte voor haar rekening nam. Het was een gemoedelijke avond. Het viel evenwel niet mee de concentratie op hoog peil te houden, want het feit, dat alle 220 leden ook in de zaal aanwezig waren, droeg niet bij tot de rust, die voor een goede concentratie noodzakelijk is. Toch viel er veel te genieten. De kleinsten stelen altijd de show en de vrije oefeningen werden goed uitgevoerd. Ook aan de toestellen werden goede prestaties geleverd. Bij de heren speelde vermoeidheid mee; de reuzedraaien aan hoog rek kwamen dan ook niet helemaal uit de verf. Het telkens heen en weer sjouwen met de toestellen vraagt z’n tol. Na afloop dankte voorzitter Klaas Schotanus het echtpaar Keizer voor het vele werk dat aan een dergelijke uitvoering vooraf gaat. Mevrouw Keizer werd een bloemstuk aangeboden. Jaap Keizer, die 36 jaar leider is geweest in Minnertsga. Gaat per 1 mei S.M. verlaten. Dit was dus zijn laatste uitvoering in Minnertsga. Het is de bedoeling, dat er in mei een receptie wordt gehouden, waarop leden en oud-leden en belangstellenden afscheid kunnen nemen van de heer en mevrouw Keizer. Na 1 mei zal de heer Hette Madhuizen de avonduren voor zijn rekening nemen en voor de middaguren heeft een men een juffrouw gecontracteerd. Bron: Bildtse Post
Groepsfoto dames en heer maar namen onbekend
Van een collega kreeg ik onlangs een paar oude foto’s uit de nalatenschap van Jacob Pieters Herrema (1864-1926) en Jintje Sijtses Douma (1866-1943). Maar . . . . . . net zoals bij zoveel foto’s: wie staan er allemaal op? Slechts twee namen zijn bekend; de vrouw rechts met oorijzer is Jintje Sijtses Herrema-Douma (18) en de tweede van links op de voorste rij is haar dochter Jantje (29). Wie zijn de andere dames en heer? Klaaske Spoelstra, vv Hein Stellingwerf (melkhandelaar) Fokje Miedema, vv Andries Vrieswijk IJTje Dijkstra, vv Cornelis Vrieswijk Willemke Kikstra, vv Lou Bijlsma Klaske Oberman, vv Ane Reitsma Anne Winsemius, vv Gauke Reitsma Hendrikje de Jong, vv Jan de Valk Mieke ?, vv Albert Ketellapper Lieuwkje Westra, Johannes Posthumus Nieskje, vv Herke Meersma Baukje Engga, vv Kornelis Wijngaarden Willemke Lautenbach, vv Anne Stellingwerf Janke Homsma, vv Sjoerd Bekius Janke ?, vv Douwe de Jong Reintje ?, vv Jan Bruinsma overbodig nummer Maartje Heeringan, vv Rinse Terpstra Jintje Sijtses Douma 1866 – 1943, vv Jacob Pieters Herrema Anne ?, vv Rein Feenstra Sybrigje Bekius Wypkje Posthumus, vv Loepke Visser Jitske Bekius, vv Bote Posthumus Jikke Joostema, 1870 – 1961, vv Rients Baukes Tuinhof (of Cobe vv Jan Bosse volgens boekje zie hieronder) Afke Boersma, vv Sjoerd de Groot vrouw van Ds. G. Brouwer (Gerf. predikant 1934-1945) Gorsina van den Voren – Grootenboer, vv burgemeester B. Anema Cornelia van Dijk, vv Jan Doekes Bekius Hijke Fortuin, vv Hilbrand Dijkstra Jantje Herrema 1889 – 1946, vv Sjoerd Swart Trijntje Vrieswijk, vv Age Knol ? huishoudster bij Jacobus Zwart Antje Steinfort 1880-1952, vv Johannes Vogel Bartele Kramer, in 1946 vertrokken naar Canada Reacties verwerkt: 04-05-2015: Henny Rondaan-Stallinga, naam nr. 1 04-05-2015: Antje Bosma-Wiersma, naam nr. 32 04-05-2015: Tina Blaauw-Tuinhof, naam nr. 23 en 33 06-05-2015: Henny Rondaan-Stallinga, naam nr. 1 aangevuld 25-05-2015: Overige namen overgenomen uit Minnertsgea lykas it wie en nea wer wurde sil, blz. 91 10-11-2015: nr. 7 meisjesnaam De Jong toegevoegd. 21-10-2016: Willem Zuidema, namen 4, 9, 12 en 25 aangepast. 26-01-2019: Abe de Roos, naam 13 aangepast. NB. Dit is de Gereformeerde vrouwenvereniging ‘Wees een Zegen’. Waarschijnlijk is de foto gemaakt tijdens het uitstapje door Friesland op 22 juli 1939 (bron: notulen 6de jaarvergadering 30 november 1939).
Oorlogsjaren op de Miedleane (deel III slot)
Jelle Feenstra heeft een verhaal geschreven over de oorlogsjaren op de Miedleane, in de volksmond bekend als de ‘Boomsma’s’ Mieden. Dit is het vervolg op deel II van Jelle zijn verhaal. Twee mannen sprongen aan de kant van Wier uit de praam en de beide anderen aan de Berlikumer kant. In alle verwarring was de praam niet vastgemaakt en dreef intussen weer naar de andere kant. Gijsbert Boomsma is toen uit de boot in het water gestapt hoewel hij niet kon zwemmen. De overkant was daar minder diep en hij heeft zich toe tussen het riet schuil gehouden. De Duitsers waren intussen ook aan de waterkant verschenen na de nodige problemen met mijn grootvader die tijd had geprobeerd te rekken. Toen hij in de gaten kreeg dat de praam terugdreef kon hij zogenaamd zijn klompen niet meer vinden. De Duitsers schenen met hun zaklantarens naar de overkant van het Ald Meer maar konden niemand ontdekken. Gijsbert Boomsma hield zich schuil onder water aan de kant tussen het riet. Hij besefte heel goed dat toen de Duitsers hun zaklantaarns uit deden zij die hierna waarschijnlijk opnieuw aan zouden doen en bleef daarom onder water. Uiteraard gingen de lantaarns hierna weer aan maar er was niemand te zien. Nadat zij de lantaarns opnieuw hadden uitgedaan klauterde hij aan land en verdween tussen de tabaksplanten. Maar doordat hij doorweekt was hoorden de Duitsers hem lopen en hebben toen in het wilde weg geschoten zonder hem echter te raken. In die tijd werd er veel tabak verbouwd en dat was aan de overkant van het Ald Meer ook het geval. Na de Tweede Wereldoorlog is de tabaksteelt geheel uit Nederland verdwenen. Gijsbert Boomsma was een verstokt roker en ook hij maakte veel gebruik van het papier van de psalmboeken ter vervanging van vloei. Dat dit ongezond was door de giftige drukinkt hoeft geen betoog. August Seidel die al de tegenwerking meer dan beu en uiterst verbolgen was over het feit dat zij opnieuw niemand hadden opgepakt heeft mijn grootvader, Dirk Boomsma, toen in elkaar geslagen met de kolf van een geweer en voor dood achtergelaten. Hij is echter hersteld van zijn verwondingen. De Duitsers bleken ook op de hoogte te zijn van de schuilplaats die op de zolder was gemaakt maar troffen hier uiteraard niemand meer aan. Wieger Terpstra die niet mee in de boot gevlucht was, hield zich voor het huis verborgen. Omdat de Duitsers er vanuit gingen dat iedereen in de boot was gevlucht hebben zij daar niet gezocht. Wel werden de beide jongste zonen Johannes en Tjeerd, die toen respectievelijk 8 en 6 jaar zullen zijn geweest, ondervraagd of er soms mannen op de zolder sliepen maar die hebben niets losgelaten hoewel aan de hand van het aanwezige beddengoed het toch wel duidelijk moet zijn geweest dat dit het geval was. Bij de volgende razzia’s vertrokken zij dan naar het huis van Jan en Attje Heeringa. Bij een volgende razzia kregen de Duitsers twee mannen in het oog die werkzaam […]
Oorlogsjaren op de Miedleane (deel II)
Jelle Feenstra heeft een verhaal geschreven over de oorlogsjaren op de Miedleane, in de volksmond bekend als de ‘Boomsma’s’ Mieden. Dit is het vervolg op deel I van Jelle zijn verhaal. Waren het in de begin jaren alleen de Joden die onder doken later kwamen daar steeds vaker mannen tussen de 18 en 40 jaar bij die opgeroepen waren voor de Arbeitseinsatz (dwangarbeid) in Duitsland. Die waren nodig omdat de Duitse mannen aan het front vochten. Velen van hen weigerden dit en doken onder. Verder waren er nog veel onderduikers die deel hadden genomen aan de April-Mei stakingen en aan de spoorwegstaking eind september 1944. Het geschatte aantal onderduikers moet eind 1944 ongeveer 350.000 zijn geweest. Ook bij Dirk en Tjerkje Boomsma vonden steeds meer onderduikers onderdak. Het huis lag afgelegen aan het Ald Meer en de Duitsers moesten eerst ongeveer drie honderd meter over de kale landweg gaan om de woning te bereiken. Het was een ideale plek voor onderduikers. Naast hun eigen zoon Gijsbert Boomsma waren dat Wieger Terpstra, Jan Boomsma, Geert Leemburg, Johannes Boersma en Marten Reitsma. Wieger Terpstra was een zoon van Willem en Annigje Terpstra en dus een neef evenals Jan Boomsma, een zoon van Willen en Japke Boomsma. Geert Leemburg was afkomstig uit Beetgum. Marten Reitsma kwam uit Wier en Johannes Boersma uit Berlikum. Wieger Terpstra verbleef overigens niet permanent bij mijn grootouders maar wanneer er weer razzia’s dreigden plaats te vinden, dook hij daar onder. Wieger was als oudste zoon opgeroepen voor de “Arbeitseinsatz”. Geert Leemburg, Johannes Boersma en Marten Reitsma kwamen weer op een heel andere manier bij mijn grootouders terecht. In die tijd, en ook later nog, stonden er een aantal schuilhutten op het land. Het waren vaak kleine hutten van hout of in een enkel geval van steen die gebruikt werden om te schuilen tegen de regen wanneer men op het land werkzaam was. Het was mijn grootvader wel eens opgevallen dat hij meende stemmen te horen uit een van deze hutten aan de overkant van het “Ald Meer” maar had daar verder weinig aandacht aan geschonken. Op een dag werd er echter nogal luidruchtig gesproken en kreeg hij het idee dat er onderling ook sprake van irritatie was. Waarschijnlijk hebben zij zich niet gerealiseerd dat hun stemmen over het water veel verder hoorbaar waren dan over land maar het was op afstand duidelijk hoorbaar. Dirk Boomsma is toen met zijn praam, veel vervoer vond immers over water plaats in die dagen, naar de hut gegaan en kwam al gauw achter de oorzaak van hun irritatie. Door de regenval was er geen droge plek meer in de hut te vinden en was als schuilplaats ongeschikt geworden. Hij heeft de drie mannen toen mee naar huis genomen en daar ondergebracht.Ook Dr. Stevens, die als assistent bij Gramsbergen aanwezig was, bleef regelmatig overnachten om uit handen van de Duitsers te blijven. Aan aardappelen en groente hadden zij geen gebrek maar om te voorzien in de behoefte aan vlees hield mijn grootvader, […]
Oorlogsjaren op de Miedleane (deel I)
Wanneer in de nacht van 15 mei 1940 Nederland capituleert, stelt de Duitse bezetter een eigen bestuur in met Arthur Seyss-Inquart als rijkscommissaris. Hij werd op 29 mei 1940 geïnstalleerd. Zeker in de beginperiode was dit een burgerlijk bestuur en geen militair bestuur. Hitler had hiervoor om ideologische redenen gekozen. Hij vond dat Nederland een broedervolk was en dus voor het Nationaal Socialisme moest worden gewonnen. Ook economische motieven speelden een rol en veel directies van grote bedrijven waren in die periode de Duitsers ter wille. Voor veel bedrijven was dit uitermate rendabel en ook het midden- en kleinbedrijf profiteerde van de opleving. Dit veranderde al spoedig in 1941 toen duidelijk werd dat de oorlog wel eens langer kon duren dan verwacht. De situatie werd al spoedig grimmiger, vooral na de februari staking. Uiteraard ging de bezetting ook niet aan Minnertsga en daarmee aan de Miedleane voorbij. August Seidel was verantwoordelijk voor de gang van zaken en had de leiding. Veelal werd hij vergezeld door een jonge soldaat afkomstig uit Würzburg en een tweetal Nederlandse SS-militairen die uit Limburg kwamen. De totale eenheid bestond uit ongeveer dertien soldaten. Eind 1942 beginnen de Duitsers op steeds grotere schaal goederen te vorderen. Complete gebouwen, auto’s, rijwielen, radiotoestellen, koper en zelfs paarden werden ingenomen door de Duitsers. Dokter Gramsbergen had zijn auto verborgen onder het hooi in het lytshûs van de boerderij op Miedleane nummer 8 omdat de Duitsers deze anders in zouden vorderen. Deze boerderij was in het bezit van Gijsbert Tjeerds Boomsma die in 1942 kwam te overlijden. De schuur is dan al afgebroken en van de woning is een dubbele woning gemaakt met de huisnummers 8 en 10a. Wanneer de Duitsers de auto vinden, een DKW, blijkt dat de wielen er zijn afgehaald en de motor is eveneens gedemonteerd. De wielen waren bij dokter Gramsbergen in de zandbak verborgen en de motor lag onder een grote stapel turf op de zolder van Gerrit Boomsma op Miedleane 25. Deze boerderij stond aan het eind van de Miedleane aan de rand van het Ald Meer (Oude Meer) en staat daar nog steeds. De Duitsers waren uiteraard uiterst verbolgen over het feit dat de auto onbruikbaar was. Wanneer de Duitsers een aantal malen bij Gerrit Boomsma binnenvallen besteden zij geen aandacht aan de stapel turf maar bij een latere razzia besluiten zij dat ze de stapel turf alsnog willen onderzoeken. Gerrit Boomsma, die zich realiseerde in welk gevaar hij verkeerde, verbleekte niet maar ging op zijn knieën voor de stapel turf liggen en riep tegen zijn arbeider Tjeerd Vrieswijk: “Kom litte we se efkes helpe”. De Duitsers waren volkomen uit het veld geslagen door deze medewerking en vonden het toen niet meer nodig om nog verder te zoeken. Ook hadden August Seidel en zijn soldaten regelmatig de gewoonte om op Miedleane 25 te verschijnen en dan de fietstassen met appels te vullen uit het hof achter de boerderij. Toen zij op een dag weer op hun fietsen in aantocht waren was voor […]
Foto’s Janna van Dijk (II)
In het vorige bericht staan enkele foto’s uit de nalatenschap van Janne van Dijk. Maar deze ontbrak nog omdat ik hier nog geen namen bij kon vinden. Maar dat is volgens mij nu ook gelukt. De foto vertoond forse gebruikssporen. Er missen hoekjes uit de kartonnen kaart waar de foto op geplakt is en het beeld is bijna verdwenen in de nevelen van de tijd. Kennelijk heeft men de foto vaak in handen gehad en is door vele zonlicht het beeld verbleekt. Wie staan er op de foto? Gelet op de ouderdom van de foto is het vrijwel ondenkbaar dat Janne hier zelf op staat. Is dan misschien haar moeder één van de twee dochters op de foto of is de jongen in het midden de vader van Janne? Door de familiegegevens bij elkaar te zoeken, kom ik tot de conclusie dat dit de pake en beppe van Janne haar vaderskant moeten zijn. De personen op de foto passen niet binnen de gezinssamenstelling van de pake en beppe van moederkant, maar wel aan vaderskant. Op de foto zitten in het midden Reinder van Dijk, geboren op 2 juli 1864 in Ferwerd. Naast hem zit zijn vrouw Renske Sjoerds Hijma die geboren is op 19 november 1863 in Marrum. Links staat dochter Cornelia, geboren op 4 juli 1890 in Ferwerd. Rechts staat dochter Gaatske, geboren op 20 april 1894 in Ferwerd en in het midden achter het tafeltje staat Jan, de vader van Janna, geboren op 11 april 1899 in Vrouwenparochie. Als 20-jarige zit de vader van Janna bij de Nationale Militie en is gelegerd in Leiden of in de directe omgeving. Van hem zijn twee prentbriefkaarten bewaard gebleven die hij naar het thuisfront stuurde. Op één van de kaarten staat op de achterkant: ‘Aan mej. G. van Dijk’. Dat moet dus Jan zijn zuster Gaatske zijn die in 1918 bij Jan Bekius in Minnertsga inwonend was. Op de andere kaart is de aanhef: ‘Lieve M en Z’. Hier bedoelde hij waarschijnlijk zijn moeder mee en zussen. De kaart is gericht aan: ‘Aan de wed. R. van Dijk, Minnertsga’. De voornaam van Jan zijn vader begint inderdaad met een R. Wat dus aan gegevens voor handen ligt, kan worden vastgesteld dat deze van de juiste namen is voorzien.
Foto’s Janna van Dijk
In het vorige bericht had ik al aangekondigd om foto’s uit de nalatenschap van Janna van Dijk te plaatsen. Namen bij de foto ontbreken, maar met de aanwijzingen van Betty Groeneveld en eigen familieonderzoek, zijn de foto’s nu zoveel als mogelijk van namen voorzien. Deze foto’s staan nu ook in de beeldbank. Op deze foto staat de jonge Janna (1927-2014) met haar moeder Maria Iedema (1899-1957) en haar vader Jan (1899-1971). Wie de oude dame in het midden is, is niet bekend maar het zou de Janna haar beppe Janna – van moederskant – kunnen zijn. De foto is waarschijnlijk gemaakt tijdens een dorps- of schoolfeest. Rechts op de foto is nog net de toren van de Meinardskerk te zien. De foto op het stuk weiland dat later ‘it griedsje’ werd genoemd. Dit is waarschijnlijk de babyfoto van Janna. Janna woonde met haar ouders aan de Tsjillen. Zo te zien is de foto gemaakt in de steeg tussen de nummers 4 en 6. Op deze foto is zij iets ouder en er vanuit te gaan dat dit Janna ook is. Aan het gezichtje en de beentjes te vergelijken met de eerste foto en de volgende foto, dan kan het haast niet anders. Janna zit hier achterop de wagen met dezelfde muts op als op de eerste foto en de foto hierna. Rechts staat haar vader Jan. Wie de anderen zijn is mij nog niet bekend. Hier staat zij mooi alleen op de foto. De eerste foto, de vorige en deze foto zijn waarschijnlijk gemaakt tijdens hetzelfde dorps- of schoolfeest. De namen van deze dames zijn mij volledig onbekend hoewel ik wel bekende gezichten zie. Wie herkend deze dames die hier voor de timmerwinkel op de Meinardswei lopen? Dit is Jan van Dijk. Op de achtergrond het gebouw van de Vrij Evangelische Gemeente en de kapsalon van Nijholt. De foto is gemaakt toen de dorpsvaart net gedempt was. Er zijn nog twee prentbriefkaarten uit 1918 die de vader van Janna naar het thuisfront heeft gestuurd toen hij bij de militie zat. Maar die zal ik in een volgend bericht plaatsen.
Janna van Dijk ‘fjlocht wer troch de buorren’
Deze kopregel stond op 20 december 1967 boven het artikel in de Leeuwarder Courant over het welfare-werk van Janne van Dijk. Maar Janne van Dijk is op 26 september 2014 op 87-jarige leeftijd overleden. Van Betty Groeneveld kreeg ik onlangs enkele oude foto’s uit de nalatenschap van Janna; zonder namen er bij maar wel met een paar aanwijzingen van Betty. Die aanwijzingen hebben mij geholpen om de foto’s van namen te voorzien, waardoor de foto’s meer historische waarde hebben gekregen. Wie was Janne van Dijk? Janne van Dijk is geboren op 17 januari 1927 en naar ik aanneem in Minnertsga, maar daar ben ik niet zeker van. Zij was een dochter van Jan van Dijk (1899-1971) en Maria Iedema 1899-1957). Haar vader Jan is geboren in Vrouwenparochie en haar moeder in Berlikum. Om een goed beeld van deze vrouw te krijgen heb ik onderstaand artikel uit de Leeuwarder Courant overgenomen. Janne was welfare-werkster bij het Rode Kruis en ging bij patiënten langs in Minnertsga die langdurig ziek waren en wat knutselwerk van haar kregen om voor wat afleiding te zorgen. In 1966, toen ik zelf een week of zes ziek ben geweest, kwam zij ook bij ons thuis over de vloer. Ik mij toen vermaakt met het plakken van kleine mozaïeksteentjes en het maken van een pitrietmandje kan ik mij nog herinneren. Janna van Dijk ‘fjlocht wer troch de buorren’ Welfare-werkster in Minnertsga “Mensenkennis is het belangrijkste voor een welfarewerkster. En liefde voor het vak natuurlijk. Ik zag er eerst wel tegenaan maar nu kan ik het werk niet meer missen. Doel van het werk is de patiënten afleiding te geven, hen losmaken van de zorgen over hun ziekte. Maar het fijne is ook dat het omgaan met die patiënten jezelf rustiger maakt, je leert jezelf en de anderen beter kennen. Maar je raak op een gegeven moment zo verstikt in het werk dat je moet oppassen niet de grond on der je voeten te verliezen”. Mej. Janna van Dijk uit de Tsjillen in Minnertsga weet waar ze over spreekt: vanaf 1962 af gaat ze bij ernstige patiënten in het dorp langs om het ziek-zijn zo onbezorgd mogelijk te laten verlopen. Reumapatiënten, chronische zieken verlamden, kortom iedereen in Minnertsga die voor langere tijd aan het bed gekluisterd is of de woning niet meer mag verlaten, kan een beroep doen op haar. Ook bejaarden, die het grootste gedeelte van de dag achter de ramen van hun woning slijten om de bakker en de melkboer, vier keer daags de schoolkinderen en de trekkerrijdende landbouwers, langs te zien komen, kunnen bij haar aankloppen. Gewapend met pitriet, houtsnijwerk, touw of borduurwerk komt ze dan een bezoek brengen om de smaak en de capaciteit van de kandidaat af te tasten. “De een ligt pitriet heel goed, de andere wil niets anders dan touwvlechten en een derde werpt zich aan het borduren. Als welfare-werkster van het Roode Kruis moet je het ieder naar de zin maken, anders heeft het werk en voor de patiënt en voor […]
Schat aan oude documenten en foto’s in bewaring
Zaterdag 14 maart was het Bildts Dokumintasysintrum “Op ‘e strún” in de Boppeslach in Minnertsga. De vrijwilligers van het Dokumintasysintrum hebben een goede start gemaakt met het jubileumjaar door persoonlijk de dorpen in de gemeente te bezoeken met hun mobile expositie van oud foto’s, films, documenten en voorwerpen. Na de succesvolle “Op ‘e strún” in Nij Altoenae, St. Jacobiparochie en de Westhoek, was het afgelopen zaterdagmiddag de beurt aan Minnertsga. Het was gezellig druk in de Boppeslach en veel bezoekers spraken hun waardering uit over de expositie en de wijze waarop het Bildts Dokumintasysintrum zich inzet voor het bewaren van al dat oude materiaal. Op de expositie was ook gelegenheid om documenten en foto’s in te laten scannen. Vaak willen mensen hun kostbare familie documenten en foto’s nog in eigen bezit houden, maar door deze te laten scannen wordt er wel een digitale kopie bij het Bildts dokumintasysintrum bewaard gebleven die ook door anderen belangstellenden kunnen worden bekeken. Net zoals in de andere drie dorpen, is er ook in Minnertsga van veel materiaal een digitale kopie gemaakt. Maar er is ook een schat aan origineel materiaal in bewaring gegeven. Zo is het archief van het gelegenheidskoor De Fryske Stimmen in bewaring gegeven. De Fryske Stimmen waren actief in de jaren ’50 – 60 van de vorige eeuw en hebben veel optredens verzorgd in het land voor de NCRV. Maar er kwam ook aanvullende informatie over de Minnertsgaaster houtsnij- kunstenaar en garagehouder Siebe Bergsma (1878-1954) voor het licht. Hij kreeg ooit van koningin Wilhelmina 25 gulden als stimuleringsprijs voor zijn werk. In de kerk van Minnertsga en Menaldum hangt nog houtsnijwerk van zijn hand. Verder is het fotoalbum van het afscheid van gymnastiekleraar Jaap Keizer aangeboden om de foto’s in te scannen. Jaap Keizer nam in 1982 afscheid van de Minnertsgaaster gymnastiekvereniging Sport Maakt Sterk. Heel bijzonder waren de twee kleine foto’s van het woonhuis op ‘de bult’ aan de Hoarnestreek 7, waar vroeger onder andere de families Nammensma en De Roos hebben gewoond. Op de ene foto staat de woning met daaraan vast een kleine stal voor bijvoorbeeld een koe en een geit en op de andere foto is die stal groter gemaakt en heeft de woning de omvang zoals die nu nog is. En zo zijn er nog veel meer bijzonder foto’s ingebracht. Er waren ook enkele bezoekers die voorwerpen hadden meegenomen. Zo kwam iemand met een prachtige aquarel van Minnertsga in een winterlandschap dat in 1944 is geschilderd door waarschijnlijk een onderduiker. Ook is er eremetaal met bijbehorende documenten van soldaat Van Dijk uit de Eerste Wereldoorlog ingebracht. Een andere bezoeker liet twee holle houten voorwerpen zien in de vorm van een torenklok. Binnenin stond in spiegelbeeld R. T. de Groot Minnertsga. Dit bleken botervormen te zijn waar boterklokken mee werden gemaakt. Die boterklokken werden gemaakt op de boerderij Groot Hermana waar Roelof Thomas de Groot (1830-1910) boer was. Deze voorwerpen zijn door de fotograaf van het Bildts dokumintasysintrum gefotografeerd. Al dit mooie Minnertsgaaster erfgoed wordt door […]